bedroom community

todo está ben...

grande peza para un cantautor tan pequeno e descoñecido... impresionante o pasado mércores no marco xunto a bedroom community.
podedes escoitar este álbum e calqueira do colectivo totalmente gratis e ademáis podédeslle pagar o que queirades para descargalo (minimo 5€)

skyrpa til loft

skoða

gæti sett í galicíutunga að skilja en ef enginn taki þátt, non é necesario.


foto dun mural no "tate modern" de londres

o outono está aquí... haust er her

foto: facultade de teleco, vigo.

KID A : AMNESIAC

podo dicir que este disco (KID A) nunca o acabo de comprender coas miles de interpretacións que se lle pode dar xunto á ambigüedade coa que xogaron na edición do álbum.

persoalmente é un disco profundo, deses que se teñen que escoitar en absoluto baleiro mental, para "isolazar-se". dixen ambigüedade porque pódenos soar certas cancións tenras, ainda que tamén nos faga ter sensacións contrapostas. son discos difíciles de dixerir onde temos cancións como as tres primeiras maila oito de "KID A"
con unha letra ausente de lóxica, totalmente
fora de sentido e desoganizadas pero que consegue crear ao ointe
unha sensazón única e diferente segundo no contexto que se de a escoita.

en "AMNESIAC" consegueron completar o que faltaba en "KID A", unha clara definición para o ointe
no sentido das letras, atopándonos canción con (des)amorosa (pyramid song ou i might be...), existencial (packt like...), de inconformismo (you and whose army? ou dollars & cents)
ou política (like spinning plates)... todas elas cun estilo de jazz moi característico, pero sen desmarcarse da línea electrñonica que empezaran con KID A.

a profunda reforma estilística de radiohead nestes dous albumes hai que entendela nunha situación de replantexamento da banda de oxford, motivada pola loucura mercantil que viviran nas xiras de "ok computer" lle, en palabras de yorke, necesitaban descontaminarse desa etapa e facer algo máis propio do que sentía a banda, sen patróns discográficos. ao mellor pódese decir que con "KID A" lograse crear deses poucos traballos artísticos que hai que deixar pasar moitos anos para lograr situalo no tempo, como se estivesemos falando dunha peza de arte maiúscula... ao mellor.



despois de moito barrenar creo entender un pouco a canción de "Everything In Its Right Place" coa axuda dunha lectura de Chomsky. no seu libro "Hegemony or survival" polo medio, pódese atopar escrito: "filosofía da futilidade" (... there are two colours in my head...) e unha "falta de proposito na vida" (... everything in its right place...), para "concentrala atención humana sobre as cousas máis superficiais entre elas o consumo moderno" (... yesterday I woke up sucking a lemon...)...

xa sabedes, non vos creades nin a enésima parte do que puxen... simplemente é unha opinión.

espolón del viento

sector "espolón del viento", escola do monte galiñeiro, gondomar.
outro máis finiquitado, bueno, ata 6a+ :D

fonte do gráfico "galicia vertical - guía de escalada. miguel seoane, javier carreras. ISBN 8460566870"

douradulla

sector "douradulla", escola do monte galiñeiro, gondomar.
sector finiquitado :D

fonte do gráfico "galicia vertical - guía de escalada. miguel seoane, javier carreras. ISBN 8460566870"